انواع چمن
انواع چمن ها
بنت گرس كپه اي Colonia Bent Grass
بنت گرس خزنده Creeping Bent Grass
برمودا گرس معمولي Common Bermuda Grass
برمودا گرس هيبريد Hybrid Bermuda Grass
كنتاكي بلو گرس Kentucky Blue Grass
بلو گرس ساقه خشن Rough-Stalk Blue Grass
سنتي پد گرس Centipede Grass
چوينگ فستوكا Cheving Fescue
فستوكاي قرمز خزنده Creeping Red Fescue
فستوكاي خشن Hard Fescue
فستوكاي بلند Tall Fescue
راي گرس يكساله Annual Rye Grass
راي گرس چند ساله Perennial Rye Grass
زويسيا گرس Zoysia Grass
چمن و چمن كاري

چمـن را به عنـوان بوم نقاشـی در كاشـت فضـای سـبز اسـتفاده می كنند يعنی
به
عنـوان زمـينه ی فضـای سـبز اسـتفاده می شود . برای طـراحی فضای سبز
ابتدا
محـل گـل و درختـان را مشـخص مـی كنند سـپس چمن كاری را در
مناطق خالی
انجام می دهننند .
گل مارگريت

نام فارسی گیاه : مارگریت.
نام علمی گیاه : Chrysanthemum_Superbum.
مارگریت گياهي بوته ایست دائمی و دارای گلهاي سفيد از اوايل بهار شروع به گلدهي كرده تا اواخر پاييز داري گل بوده در محلهاي افتابي گلدهي بهتري دارد
خاك مناسب ان خاك معمولي
نحوه تكثير از طريق بذر و همچنين ميتوان از طريق تقسيم بوته نيز انرا ازدياد نمود عمل تقسيم بوته را ميتوان در اواخر فصل گلدهي انجام داد
اين گل به رنگ سفيد بوده گاهي نمونه هايي از رنگ صورتي و زرد ان نيز مشاهده شده است
نحوه نگهداري ان بسيار اسان بوده در تمام فصل تابستان با هفته اي حد اقل يكبار ابدهي ميتواند گلهاي زيبايي داشته باشد در اواخر فصل گلدهي نيز تمام قسمتهاي هوايي ان هرس ميشود
اين گل بصورت رديفي در حاشيه ديوارها و يا در اطراف راهرو ها و يا بصورت مجتمع در ميان باغ كاشته ميشود
از ان بعنوان گل شاخه بريده در گلفروشيها نيز استفاده ميشود
بداغ
بداغ

Viburnum SPP:نام علمي
CAPRIFOLIACEAE:خانواده
زيبايي بداغ به خاطر گلهاي زيباي ان كه به رنگ سفيد است ميباشدو كاربرد ان در فضاي سبز براي پرچين وهمچنين مخفي كردن سطوح عمودي ميباشد ارتفاع اين درختچه 3 تا 4 متر بوده و از اوايل بهار برگها در ان ظاهر شده وگلها به سرعت در ان پديدار ميشود گلهاي سفيد ان بصورت مجتمع در گياه منظره زيبايي بوجود مياورند در اواخر پاييز و هنگام خزان برگها نيز جلوه خاصي دارد
محل كاشت ان در حاشيه باغ بصورت انبوه و در وسط باغ بصورت تكي ميباشد خاك سبك با زهكش مناسب را ميپسندد و ابياري متناوب در تابستان حد اقل هفته اي يكبار
همچنين از قلمه هوايي و يا خوابانيدن در اواخر پاييز و هنگام خواب درخت ميتوان استفاده نمود
هرس: اويل بهار و اواسط تابستان و پاييز
هوستا
نام فارسی :هوستا

Hosta Fortuneiنام علمی :
تیره – خانواده : Funkiaceae
مشخصات کلی گیاه :
گیاهی است دائمی به ارتفاع یک متر
مشخصات برگ : برگها سبز کم رنگ با مرکز زرد کرمی به شکل بیضی تا قلبی شکل
مشخصات گل : شیپوری و به صورت خوشه ای ، بنفش کم رنگ که در اوایل
تابستان ظاهر می گردند
حداقل دمای مورد تحمل : 5 - درجه سانتیگراد
مکان رشد : نیمه سایه و محلهايي كه در معرض نور مستقيم افتاب نباشد
ازدیاد: از طریق تقسیم گیاه در اوایل بهار امکان پذیر می باشد.
نحوه كاشت : براي كاشت در محلي كه قبلا زهكشي مناسبي در ان ايجاد شده اقدام به كاشت گياه ميكنيم البته يكي دو هفته قبل از كاشت كود پوسيده دامي و خاك برگ به محل كاشت اضافه نموده و سپس ريشه هاي تقسيم شده از گياه اصلي را در محل مورد نظر بكاريد
پاپیتال
Hedera Canariensis
خانواده: Araliaceae
اسم انگلیسی: lvy
پاپیتال را عشقه یا دار دوست نیز می گویند.
ارتفاع پاپیتال در طبیعت به ۵ متر هم می رسد پاپیتال دارای برگ های چرمی تخم مرغی شکل پهن با لبه کنگره ای است که در قسمت زیرین قلبی شکل می باشد. اشعه مستقیم آفتاب برگ های پاپیتال را بی رنگ می کند. در زمستان پاپیتال را باید در دمای حداقل ۷ درجه سانتی گراد نگهداری نمود و در تابستان حداکثر دما باید ۱۶ درجه سانتی گراد باشد. خاک مناسب برای پاپیتال خاک لومی با پیت است. پاپیتال گیاهی بالا رونده است و نیاز به قیم یا داربست دارد. به این دلیل آن را داردوست نیز می گویند.
عشقه ابلق را هر چند وقت یکبار به روشنائی برده و در بهار و تابستان هر دو هفته یکبار با کودهای مایع یا جامد محلول در آب تغذیه نمائید.

ازدیاد عشقه از طریق تهیه قلمه از شاخه در بهار یا تابستان، خواباندن شاخه ها و پیوند روی پایه های مقاوم امکان پذیر است.
پيچ گليسين پيچ انگوري
پیچ گلیسین
نام علمی: Wisteria sinensisخانواده: LEGUMINOSAE

گياهشناسي
گليسين گياهي است از خانواده ي بقولات (لگومينوز) و از زير تيره ي پروانه واران که منشاء آن شرق آسيا مي باشد. درختچه اي است خزان دار با طول عمر زياد ، بالا رونده چوبي ، سريع الرشد (در شرايط محيطي مناسب سالي 3 متر رشد مي کند.) و مقاوم ، داراي برگ هاي متناوب و به فرم مرکب شانه اي فرد ، گل هايي به رنگ آبي ، ارغواني يا بنفش که به صورت گل آذين خوشه قرارگرفته اند.گل آذين خوشه ي زيبايش سبب معروفيت اين گياه شده است. پس از گلدهي ، بذور در غلافهايي تشکيل مي شوند. اين غلافها (نيام) به رنگ سبز مي باشند.

نياز ها
نور = گياهي است که تقريبا به نور زيادي نياز دارد و بايستي در مکان هاي آفتابگير کاشته شود.
خاک= به خاک هاي لومي با زهکش مناسب نياز دارد و خاک هاي سنگين را نمي پسندد. به خاک هاي گچي و آهکي حساس است و PH5/5 تا 5/6 ( کمي اسيدي) بهترين حالت براي اين گياه است.
رطوبت = به رطوبت متوسط و منظم نياز دارد . خشکي را به خوبي تحمل مي کند و به رطوبت فراوان حساس است.
حرارت = گليسين گياه مناطق معتدله محسوب مي شود و در محدوده دمايي 4 تا 35 درجه رشد ميکند. نوسانات دمايي در بهار سبب ريختن گل ها مي شود.

تکثير
به چندين روش گليسين را مي توان تکثير نمود : 1- قلمه= قلمه چوبي يا قلمه نيمه چوبي را از شاخه هاي جانبي در ابتدا يا اواسط تابستان تهيه مي کنند و در خزانه قرار مي دهند. 2- خوابانيدن= خوابانيدن سر شاخه ها در پاييز صورت مي گيرد. 3- پيوند زدن= راه تجاري تکثير گليسين است که در اوايل بهار صورت مي گيرد. 4- بذر= بذرها داراي خواب نيستند و جوانه زني شان به خوبي صورت مي گيرد. در فروردين يا ارديبهشت مي توان بذر ها را کاشت. البته خيس کردن بذور به مدت 24 ساعت در آب قبل از کاشت،جوانه زني را سرعت مي بخشد. بذر هايي که مربوط به سال جاري هستند بهترين جوانه زني را دارند و با گذشت زمان، به سرعت قوه ناميه شان کاهش مي يابد.

آفات و بيماري ها
گاهي اوقات بيماري لکه برگي به اين گياه حمله مي کند. قارچ هاي عسلي و حشرات مکنده اي چون شته ها و شپشک ها نيز به اين گياه آسيب مي رسانند.
مشکلات محيطي و فيزيولوژيکي گياه
گليسين به خاک هاي گچي و آهکي حساسيت دارد. خاک هايي با PH قليايي براي اين گياه مناسب نيستند. کمبود آهن و فسفر و پتاسيم خاک به اين گياه صدمه مي رساند و سبب کاهش تعداد گل ها مي شود و همان طور که ذکر شد يخبندان هاي بهاره سبب ريختن گل هاي آن مي شود.
تغذيه
اين گياه به خاک کاملا غني از مواد آلي و معدني نياز دارد. کود دهي قبل از زمان گلدهي براي پديدار شدن گل هاي زيبا ضروري است. در بهار و تابستان ( در هر دو موعد گلدهي ) کود دهي انجام مي شود. در مورد نسبت کود دهي NPK آن اطلاعاتي در دست نيست اما کود سوپر فسفات به ميزان 68 گرم و سولفات پتاسيم به ميزان 48 گرم در هر متر مربع خاک به اين گياه داده مي شود تا گلدهي تحريک شود و گلهاي زيبايي پديدار شوند.

هرس
به خاطر کنترل رشد زياد و به منظور توليد گل بيشتر ، هرس ساليانه انجام ميگيرد. در هر سال، دو نوبت هرس بايستي انجام شود: 1- هرس پائيزه 2- هرس زمستانه
هرس پائيزه در مهر ماه صورت مي گيرد . در اين هرس شاخه هاي سال جاري تا 30 سانتي متري شاخه اصلي قطع مي شوند و بايستي4 تا 6 برگ روي هر شاخه باقي گذاشته شود. هرس زمستانه در اواخر زمستان (بهمن ماه يا اسفند ماه) صورت مي گيرد. در اين هرس شاخه هاي جانبي را قطع مي کنند به طوري که باقيمانده ي شاخه داراي 2 تا 3 جوانه باشد. اين جوانه ها تبديل به گل خواهند شد.
گل ها در اين درختچه در شاخه هاي سال قبل پديدار مي شوند و در طي هرس کردن نبايد شاخه ها را کاملا قطع نماييم. بلکه بايستي 2 تا 3 جوانه باقي بگذاريم.
منابع: باشگاه دانشجويان پيام نور از:
1- حکمتي،جمشيد. 1368، چاپ اول ـ صد گياه زينتي ـ انتشارات سياه تيري
2- Brickel,C. 1996.A-Z Encyclopedia of Garden plants, Dorling Kidersley
3- http://ohioline.osu.edu/hyg-fact/1000/1246.html
4- http:// en.wikipedia.org/wiki/Wisteria
5- http://www.bonsai-bci.com/species/wisteria.html
6- http://www.gardenadvice.co.uk/advisor/plants/wisteria/index.htm
اطلسي (Petunia) :
اطلسي گياهي يکساله، گلدارِ زينتي و از گياهان امريکاي جنوبي
محسوب مي شود. نوع بومي آن در ايران هر چند با گلبرگ کمتر ليکن از
عطر دلپذير ي برخوردار است. اين گياه ساقه اي کرکدار و پرشاخه دارد.
گل اطلسي، شيپوري شکل و مخملي است. ممکن است کم پَر يا پُر پَر
باشد، بيشتر به رنگ هاي سفيد، قرمز، بنفش، و دو رنگ ديده مي شود.
اين گل خوشبوست و شب ها عطر آن بيشتر است.
اطلسي در هواي گرم و خشک و آفتابي به خوبي رشد مي کند و پر گل
مي شود. نيازي به آب زياد ندارد، مناسب ترين خاک براي کشت اطلسي،
خاک رُسي ـ شني است که کود آلي پوسيده داشته باشد. اطلسي را
بيشتر با کاشتن بذر آن زياد مي کنند.
در ايران، بذر اين گياه را در بهمن ماه يا اوايل اسفند ماه در گلخانه مي
کارند. سپس گياه به دست آمده را در گلدان نِشا مي کنند. وقتي که
ريشه به جدار گلدان رسيد، نشا را با خاک گلدان بيرون مي آورند و در باغ
و باغچه مي کارند. انواع پُر پَر اطلسي را معمولا از راه قلمه زدن زياد مي
کنند. گياه اطلسي را اگر در جايي که زمستان ملايم دارد بکارند، دو تا سه
سال گل مي دهد، اما معمولا اطلسي از گياهان يک ساله به شمار مي
رود.
مرطوب پر کرده و گلدان ها را در معرض نور مستقیم خورشید قرار دهید.
بهترین مکان برای قرار دادن گلدان ها، کنار پنجره است.
گلدان ها باید حداقل پنج تا شش ساعت در معرض مستقیم نور خورشید
قرار گیرند.
دانه ها را در عمق چهار سانتیمتری خاک بکارید و خاک گلدان را با
کودهای گیاهی مناسب پر کنید.
گلدان ها را بطور مرتب آبیاری کنید و دقت کنید خاک گیاه قبل از آبیاری
مجدد مرطوب باشد. در روزهای گرم تعداد دفعات آبیاری را افزایش دهید.
در تابستان انرا كنار پنجره ها و يا بصورت اويز بكاريد و از جلوه بصري ان
لذت ببريد


لیلیوم LILIES
نام علمی: Lilium hybrids
خانواده: Liliaceae
منشاء: 100گونه كه از 10تا60درجه شمالی پراكنده است.
لیلیوم ها بر اساس شکل ظاهر به سه قسمت کلی تقسیم میشوند.(در منابع مختلف تقسیم بندی های مختلفی شده)
- Asiatc lilies (اسیایی)
اندازه های غنچه :
اندازه طول ساقه:
نیازسرمایی در لیلیوم:دردمای2-4درجه (آسیاتیك =6هفته / اورنیتال = 8هفته)
اقلیم مناسب: اقلیم های خنك
نكات موردنظردرموردكشت:
1. خاك بایدقبلا آبیاری شده باشد(مرطوب باشد)
2. یخ پیازهابایدبه آهستگی آب شودوپیازها ابتدا باید دردمای 10تا15درجه قرارگیرند
3. پیازهای دیفراست شده نباید دوباره یخ بزنند
عمق كشت: دركشت زمستانه 6-8سانتی مترودركشت تابستانه8-10سانتی متر.
خاك: خاك بایستی سبك وقابل نفوذنسبت به آب بوده واز زهكشی وتهویه مناسبی برخوردارباشد.
رطوبت ودمای خاك: درماههای گرم سال12-14درجه مناسب ریشه وساقه میباشد.
كاهش دمای خاك: اسكرین سقف گلخانه پوشش خاك تهویه مناسب آبیاری با آب خنك.
معایب كشت درجعبه: مصرف كارگروسرمایه بالا
مزایای كشت درجعبه: كنترل بیماریها كاهش زمان استفاده ازگلخانه افزایش كیفیت وطول ساقه.
ارقام
Asiatic


ارقام Longiflorum :
منبع


پتوس SCINDAPSUS aureus
این جنس ازتیره آراسه هاAraceae بانام علمی اسكينداپسوسSCINDAPSUS می باشد که سرزمین اصلی رویش این گیاه جزایر سلیمان و جنوب شرقی آسیا می باشد.
تاریخچه پیدایش گیاه:
درسال 1793 برای اولین بار گیاهی بنام فیلودندرون آکسی کاردیو توسط کاپیتان انگلیسی از جزایر آنتیل به همراه چند گیاه دیگر به انگلستان آورده شد و به باغ گیاه شناسی شهر اهدا گردید این نمونه فیلودندرون تقریباً به دست فراموشی سپرده شد و به دنبال آن تکثیر این گیاه تقریباً از سال 1936 یعنی پس از آنکه درختکاری بنام ماسک در ایالت فلوریدای آمریکا آن را کشف کرد آغاز گردید و ماسک متوجه شده بود که این گیاه با همه جذابیتی که دارد هم کم آفت است و هم پرورش آن در خانه آسان و بی دردسر می باشد و او می تواند با روش قلمه زنی این گیاه را تکثیر و با فروش آن درآمد چشمگیری کسب نماید با اقدام ماسک به این طریق تکثیر و تولید این گیاه در آمریکا نیز جامی عمل به خود پوشانید و این گیاه را در کتابهای علمی فیلودندرون اسکاندنس نام گذاری گردیده و نام فارسی آن نیز پتوس قلبی می باشد.
گياهي است که در ايران آن را به نام پوتوس مي شناسند وبه صورت های مختلف در بسياري از منازل موجود است.
گياهي است گرمسيري ، برگها به شكل بيضي به رنگ سبز با رگهها و لكههاي زرد و سفيد و در انواع ديگر فقط رنگ برگها سبز است. برگهاي جوان كوچك و ظريف و با طراوت و براق است. در اثر تغذيه خوب از طريق برگ و ريشههاي هوائي داراي برگهاي پهن و بزرگ ميشود. ساقه هاي آن تا ۲۰ متر مي تواند رشد کند و اگر در شرايط خوبي باشد ساقه هاي آن رفته رفته ضخيمتر مي شود.
پوتوس گياهى است بسيار پررشد، در شرايط مناسب از در و ديوار اتاق بالا مىرود و خود را به سقف مىرساند واین گياه زيبا توانايي اين را دارد كه اتاق را تبديل به يك جنگل كوچك كند. برگ هاي پوتوس روي شاخه هايي مي رويند كه بسيار سريع رشد مي كنند و خاصيت بالا رونده دارند. می توان اين شاخه ها را روي ديوار اتاق هدايت كنيد و فضاي سبز واقعي را به وجود آورد. برگهاي سبز و قلبى شكلش شباهت زيادى به فيلودندرون دارد.
پوتوس به راحتي تكثير مي شود و ارزان قيمت است. نگهدارى پوتوس آسان است و حساسيت زيادى ندارد؛ به همين دليل گياه مناسبى است براى مبتديها و كسانى كه پرورش گياهان آپارتمانى را تازه شروع كردهاند.
پتوس شامل دو نوع سبز و ابلق است. پتوس ابلق و یا پیچک شیطان گیاهیست زیبا و تزیینی، که به دلیل پیچیدگی گیاه و ریشه های مار مانند آن به اسم های دیگر نیز( لوکژ، عشقه، اژ، مار) خوانده می شود. رنگ برگ ها از سبز تا سبز ابلقي با مخلوطي از رنگ هاي زرد و زرد تند و سفيد كرمي می باشد، شاخه هاي بالا رونده و آويزان آن در منازل تا حدود 5 متر مي رسد كه با هدايت و ثابت نمودن آن ها بدنه ي ديوارهاي اتاق را تزيين مي نمايند.
شرایط نگهداری:
نور: پوتوس به نور غیرمستقیم زیاد نیاز دارد و نیمه سایه را ترجیح می دهند. در تابش مستقیم نور آفتاب برگها می سوزد و در نور کم و سایه برگها ابتدا به رنگ سبز تغییر حالت داده و کم کم ضعیف و زرد شده و می ریزد. نژاد هاي ابلق رنگ هاي متنوع خود را در سايه از دست مي دهند.
حرارت: چون گیاه گرمسیری است به درجه حرارت بالا نیازمند بوده و مناسب ترین درجه حرارت بین 20 تا 25 درجه سانتیگراد می باشد. در زمستان متوسط درجه حرارت مناسب 16 درجه سانتی گراد می باشد. در هوای سرد و یا در جریان وزش باد سرد برگها زرد شده و شروع به ریزش می نمایند. درهواى بسیار گرم نیز ساقهها خميده و خشك مىشوند.
آبیاری: پوتوس هر چند نسبت به آب زياد حساسيتى ندارد اما بهتر است در فاصله دو آبيارى خاك را خشك نگه داريد. در تابستان هر هفته دو بار و در زمستان که دوران استراحت گیاه است هر هفته يك بار آن را آبيارى كنيد. در صورتى كه آب زياد به آن بدهيد يا موقعى كه گلدان زهكش نداشته باشد حاشيه برگها سياه و در پهنك برگ نقاط قهوهاى ظاهر مىشود. به هم خوردن فواصل آبيارى و يا رطوبت دايمى خاك موجب زرد شدن تعدادى از برگها مىگردد. خشكى بيش از اندازه نيز همين عارضه را به وجود مىآورد. این گیاه در دوران رشد و فعالیت خود احتیاج به آب بیشتری دارد و این دوران از اوائل بهار تا اواسط پاییز است. آب از طریق ریشه و برگ به گیاه داده می شود. باید در نظر داشت آب مصرفی درجه حرارت محیط اطراف گیاه را دارا باشد. در پاییز و زمستان از پاشیدن و یا آبیاری با آب سرد خودداری شود.
رطوبت: پوتوس گیاهی رطوبت دوست است، مخصوصاً در دوران رشد و فعالیت باید محیط آن مرطوب باشد. بهترین محیط نگهداری در منازل پاسیوهاست. در تابستان 3-2 در هفته و در زمستان 2 بار در هفته غبار پاشي لازم است از آب ولرم استفاده نماييد.
نوع خاک: پتوس احتياج به خاك سبك با زهكش كامل دارد. برای تهیه خاک مخلوطی به طور مساوی از خاک برگ پوسیده، خزه، ماسه شسته بدون خاک و مقداری کود پوسیده دامی استفاده می شود. زه كش گلدانها داراي اهميت فوقالعاده است. درغيراينصورت آب در ته گلدان جمع شده و گياه شادابي و رشد خود را از دست ميدهد.
تغذیه: اين گياه در دوران رشد احتياج به تمام مواد غذايي داشته و براي اين منظور از كودهاي كامل محلول در آب که دارای انواع مواد اصلی و میکروالمنت ها خصوصاً آهن و روی به صورت کلات باشد هر ده روز يكبار توصیه می گردد. گياه را از اوايل بهار تا اواسط پاييز با كودهاى كمكى تقويت كنيد. اين كودها را به نسبت سه گرم در يك ليتر آب حل نموده و هر ماه يك بار مصرف نماييد. در صورتى كه پوتوس با كمبود مواد غذايى روبهرو باشد رشد آن متوقف گشته و فاصله بين برگها زياد مىشود.
فيكوس
نیازهای فیکوس
نور: اگر چه در سایه هم میتواند خود را زنده نگه دارد ولی رشد آن مطلوب نمیباشد. از معرض نور مستقیم آفتاب در امان نگهدارید.
دما: حداقل درجه حرارت در زمستان 16 درجه سانتیگراد و حداکثر آن در تابستان 29 درجه سانتیگراد است.
آبیاری: هرگز اجازه ندهید خاک گلدان باتلاقی شود. در فاصله بین دو آبیاری خاک گلدان باید خشک شود. با آب ولرم آبیاری کنید. هفتهای دوبار در تابستان و یکبار در زمستان کافی است.
رطوبت: حداقل هفتهای یکبار غبار پاشی کنید، با بالا رفتن درجه حرارت در تابستان غبارپاشی را بیشتر کنید.
تغذیه: جهت تامین مواد غذایی گیاه را با کودهای مایع یا جامد محلول در آب هردو هفته یکبار کوددهی نمایید.
خاک مناسب: بهترین خاک ، خاک لیمونی است.
تعویض گلدان: اگر رشد فیکوس سریع است هر سال احتیاج به تعویض گلدان با یک اندازه بزرگتر دارد. در صورت عدم امکان 7 - 5 سانتیمتر از خاکهای سطحی گلدان را با خاک غنی از مواد غذایی و نو تعویض و هر دو هفته یکبار کود دهی نمایید. شوک وارده به گیاه مریض در اثر تعویض گلدان ممکن است باعث تلف شدن آن گردد. گلدان گیاه مریض را تا بهبودی کامل تعویض نکنید.
تمییز نمودن برگها: برگها را با ملایمت با پارچه پنبهای و یا اسفنج مرطوب تمییز نمایید. از مواد براق کننده شیمیایی در هر ماه فقط یکبار استفاده نمایید.
تکثیر: گرفتن قلمه حداقل با یک برگ در بهار و ریشهدار کردن آنها در درجه حرارت 27 - 24 درجه سانتیگراد صورت میگیرد. خوابانیدن هوایی هم روش دیگر تکثیر این گیاه است. به این ترتیب که با یک کارد تیز در زیر محل اتصال برگ به تنه ، خراش کوچک به طول یک سانتیمتر به موازات همدیگر در طول ساقه ایجاد کرده و با مالیدن مقداری شن نرم آغشته به هورمون تولید ریشه روی خراشها ، آنها را با خزه و دستمال کاغذی خیس پوشانده و با یک کیسه پلاستیکی محکم ببندید. ریشهها پس از چند ماه ظاهر شده و میتوانید شاخه را از بخش زیرین ریشه قطع نموده و در گلدان جدید کاشت نمایید.












